Neo-reichiaanse therapie

Neo-reichiaanse therapie is een vorm van lichaamsgerichte psychotherapie. In de jaren 1950 ontwikkelde Whilhelm Reich een therapie waarin zowel de lichamelijke, emotionele en mentale aspecten deel uitmaken van de behandeling. Neo-reichiaanse therapie is gestoeld op deze visie en werkwijze, en voegt moderne therapeutische methoden toe aan de door Reich ontwikkelde therapie. Neo-reichiaanse therapie is ervaringsgericht: men gaat ervan uit dat voelen, ervaren en doen in samenwerking met het denken een genezende werking heeft. Lichaam en geest vormen volgens deze theorie een eenheid. Emoties vormen de verbinding tussen lichaam en geest. Volgens neo-reichiaanse therapie brengt iedere emotie een fysieke verandering teweeg. Ervaringen worden niet alleen opgeslagen in de geest, maar ook in het lichaam. Om zichzelf tegen negatieve emoties en ervaringen te beschermen ontwikkeld men lichamelijk pantser. Dit afweermechanisme zorgt voor blokkades in de levensenergie, waardoor lichamelijke en psychische klachten ontstaan. Het doel van neo-reichiaanse therapie is het afbreken van dit afweermechanisme, het pantser. Men leert de signalen die het lichaam geeft te herkennen en te begrijpen.

Neo-reichiaanse therapie in praktijk

Om blokkades in de energie van de cliënt in kaart te brengen, wordt gebruik gemaakt van oefeningen met ademhaling, geluid, beweging en aanraking. De cliënt wordt zich op deze manier bewust van weerstanden in het lichaam. Hierbij kunnen gevoelens en emoties naar boven komen. De neo-reichiaanse therapeut moedigt de cliënt aan deze gevoelens te ervaren en te uiten. De expressie van de emoties creëert de ruimte om blokkades los te laten. Aansluitend worden er oefeningen gedaan waarbij de cliënt nieuwe, positieve ervaringen op kan doen. Daarbij wordt de cliënt aangemoedigd om nieuwe ervaringen of nieuw gedrag uit te testen in het dagelijks leven.

De oefeningen in neo-reichiaanse therapie zijn veelal lichamelijk, maar deels bestaat de therapie ook uit gesprekken tussen cliënt en therapeut. De neo-reichiaanse therapeut duidt het proces dat ontstaat tijdens de oefeningen. Wanneer de oplossing van een probleem van de cliënt meer op het mentale dan op het lichamelijke vlak ligt, zal de therapeut dat aangeven. Zo kunnen bijvoorbeeld bepaalde overtuigingen van de cliënt de effectiviteit van de therapie belemmeren. De therapeut helpt de cliënt dan zich hiervan bewust te worden, en reikt alternatieven aan.

Neo-reichiaanse therapie stuurt aan op het nemen van verantwoordelijkheid voor de eigen lichamelijk en geestelijke gezondheid. Door een vergroot zelfbewustzijn, leert de cliënt oude reactiepatronen af, zodat men adequater met de omgeving en zichzelf om te gaan. Vaak wordt neo-reichiaanse therapie gecombineerd met postural integration.