De gevolgen van piekeren

Tijdens het piekeren ontstaat er een negatieve spanning in het lichaam. De lichamelijke uiting van het piekeren kan klachten als maagproblemen, gespannen spieren en misselijkheid tot gevolg hebben. Wanneer er sprake is van negatieve toekomstgedachten, leidt dat vaak tot angstgevoelens. Het komt ook voor dat er voornamelijk gepiekerd wordt over het verleden. Vaak kan dit gezien worden als deel van een verwerkingsproces. Het heeft over het algemeen neerslachtigheid of boosheid tot gevolg. Als er sprake is van schuldgevoelens dan is dit veelal het gevolg van piekeren over het eigen functioneren.

Verminderde activiteit

Naast de emotionele gevolgen, heeft het piekeren ook invloed op het handelen. Door het vele piekeren komt men soms aan niets anders meer toe. Zo kan faalangst een gevolg zijn van langdurig gepieker. Om het falen te voorkomen, worden er steeds meer situaties vermeden. Ook brengt dwangmatig piekeren vaak een gevoel van lusteloosheid met zich mee. De zin om iets te ondernemen verdwijnt, en er wordt steeds meer uitgesteld. De twijfel die het piekeren kenmerkt, leidt tot een verlies van zelfvertrouwen. Uiteindelijk kan men besluiteloos worden. Al deze factoren dragen bij aan een verminderde activiteit en productiviteit, en kunnen uiteindelijk zelfs uitmonden in sociale isolatie.

Vicieuze cirkel

Iemand die veel piekert, zal zich hier soms bewust van zijn. Toch is het moeilijk om de negatieve denkpatronen te doorbreken. Het piekeren zorgt namelijk voor lichamelijke en geestelijke spanningen, wat weer aanleiding is tot meer piekeren. Ook de inactiviteit die voort kan komen uit gepieker, kan leiden tot een versterking van het piekergedrag. De piekeraar verzet steeds minder werk, waardoor de twijfel over zichzelf toeneemt. Dit zorgt voor meer onzekerheid en extra zorgen, kortom meer stof om over te piekeren. Piekeren heeft dus de neiging zichzelf te versterken. Men bevindt zich in een vicieuze cirkel, waar moeilijk uit te breken is.